Ik ben al vier weken onderweg op mijn werk, wat gaat de tijd snel! De klas met 12 jongens gaat waarschijnlijk al inkrimpen met 1 leerling. Komende week komt er meer infomatie over. Ondertussen heb ik nog steeds mijn handen vol aan de jongens. Ze zijn druk, impulsief en erg springerig. Verder zijn hun organisatorische talenten nog niet erg ontwikkeld. Daar valt nog een behoorlijke winst te halen. De sfeer in de klas is positief, de jongens kunnn goed met elkaar overweg en van ouders krijg ik ook al positieve geluiden terug. Zelf merk ik nog dat ik het af en toe moeilijk heb met mijn rol als mentor. Ik wil het graag goed doen, maar bij een aantal leerlingen zijn de stoornissen complex en weet ik eigenlijk nog niet zo goed wat ‘goed doen’ inhoud. Mijn maatje heeft daar veel meer ervaring mee en daar kan ik veel van leren, als ik mezelf die ruimte geef. En als ik voor mezelf op een rijtje heb wat ik wil leren. Dit jaar heb ik nog weinig geschreven om te reflecteren op mijn dagelijkse gang van zaken, ik merk dat ik dat wel nodig heb. Het geeft me rust en ruimte om een frisse blik te houden op mijn werk, zonder dat ik er een vetroebelde blik van krijg.